Even een weekje weg…

Wie de afgelopen week geprobeerd heeft jokemarc.net te bezoeken bleef in de kou staan. Wij waren een weekje weg en daarom was onze server uit de lucht. Een bijzondere week was het wel!
IMG_0016

Nadat we zaterdagochtend 10 januari te horen hadden gekregen dat de vliezen gebroken waren – de storm Dagmar was nog bezig uit te razen en Egon zou later op die dag losbarsten -, hebben we meteen voor de dag daarop, zondag, tickets besteld voor de overtocht Rønne-Køge en een kamer in het motel gereserveerd. Op hoop van zegen dat de boot op zondag wél zou varen, immers op vrijdag en zaterdag ging hij vanwege Dagmar en Egon niet.

Zondagochtend – Egon was nog nauwelijks uitgeraasd – kregen we opnieuw een facetime-call en konden we met eigen ogen verifiëren dat we echt opa en oma geworden waren. In Diana’s armen lag een klein hummeltje.

En toen begon wat we maar de geschiedenis in zullen laten gaan als Expeditie Otis. Gauw de hoogst noodzakelijke spullen gepakt en onze vrienden in Rønne en de buren op nummer 18 ingeseind dat we een week naar Holland zouden zijn en af naar de boot.

Goed en wel op de boot – er waren weinig andere passagiers – meldde de kapitein zich over de intercom. De wind was minder afgezwakt dan ze verwacht hadden en was nog steeds 24 m/sec, we zouden daarom met tenminste een uur vertraging in Køge aankomen. Dus in plaats van half elf zou het minstens half twaalf worden en voor ons dus minstens half een ’s nachts in het motel. Voordat we de haven uit waren kon ik gauw nog een mailtje sturen naar het motel met die boodschap en de vraag of dat een probleem zou zijn. Maar even later bedacht ik dat ik maar beter even kon bellen. Half een was geen probleem, ze hadden kamer 1 voor ons gereserveerd, de sleutel stak aan de buitenkant in het slot en afrekenen kon de volgende ochtend wel.

Gelukkig voeren we pal tegen de wind in – de golven klapten daardoor niet steeds van opzij tegen het schip aan – en hadden we een plekje midscheeps kunnen vinden waardoor we van het schommelen zo min mogelijk last hadden. We zijn dan ook niet zeeziek geworden, ook Tobi niet. Ik had het wel verstandiger gevonden om tijdens de overtocht niet te gaan eten en ook Tobi heeft even moeten vasten. Maar Joke kon de verleiding niet weerstaan en heeft zich bezondigd aan een groot bord patat met mayonaise en een paar deense pølser – grote knakworsten.

Naarmate we dichterbij het vasteland kwamen (zoals de bornholmers de rest van Denemarken noemen) werd de zee rustiger. Uiteindelijk konden we om kwart voor twaalf in Køge afmeren.

IMG_0487
Bij de overtocht Rødby-Puttgarden de volgende ochtend was de zee een stuk rustiger. Op de boot hadden we een heerlijk ontbijtbuffet.
IMG_0485

Iets na vijven waren we bij Rietje in Zoeterwoude waar we zouden overnachten. Na even bij gepraat en Tobi uitgelaten te hebben zijn we vervolgens naar Amsterdam vertrokken. Het was donker, het regende en we reden in de avondspits. Het ontlokte Joke de verzuchting “waren we maar op Bornholm”.