Nieuws uit Bisonskoven

Mijn vorige blog over de bizons beëindigde ik met de opmerking dat Naturstyrelsen dit jaar iets aan de samenstelling van de kudde moest doen. En alsof je de duivel op zijn staart trapt… 

Begin mei ging het bizonbos op slot. Naturstyrelsen had in Polen een nieuwe, vier jaar oude bizonstier gekocht die enkele dagen later, op 6 mei, bij Svinemose werd losgelaten. De sluiting voor het publiek was nodig om het dier aan zijn nieuwe omgeving te laten wennen en rustig kennis te laten maken met zijn nieuwe vrouwen.

De oudste op Bornholm geboren stier, inmiddels ook vier jaar oud, zou naar Knuthenborg op Lolland overgebracht worden om daar mee te helpen om een nieuwe kudde te stichten. Alleen moest dat nog even wachten, omdat de omheining van het gebied daar nog niet klaar was.

Omdat de introductie soepeltjes leek te zijn verlopen – de twee even oude stieren leken na wat geduw over en weer beste maatjes te zijn geworden – werd op 11 mei een korte excursie onder leiding van Søren Friese,  skovrider (= kantoorbaas van Naturstyrelsen op Bornholm, zo zei hij zelf), georganiseerd waarbij belangstellende Bornholmers voor het eerst kennis konden maken met de nieuwe bewoner.

Als alles goed bleef gaan en er intussen geen nieuw kalfje geboren zou worden (want er waren aanwijzingen dat misschien toch…), zou een week later het gebied weer opengesteld worden voor het publiek.

En dus niet. Er werd inderdaad kort daarna een nieuw bizonkalfje gesignaleerd. De Bornholmse bizonstier was afgelopen najaar kennelijk al potenter dan Naturstyrelsen had ingeschat en had een van zijn ‘tantes’ bezwangerd, een van de zes koeien die in 2012 naar Bornholm gekomen waren. In hoeverre die koeien verwant waren met elkaar, weet ik niet. Onduidelijk is dus of er sprake is van het begin van inteelt.

Het mannengroepje, de nieuwe Poolse stier met de even oude Bornholmse stier en een jongere broer

Omdat het bij dat ene kalf bleef kon dan ook de donderdag voor Pinksteren eindelijk het slot van het bos af en Jan en Maya (die die week bij ons waren) en ik grepen die gelegenheid met beide handen aan. En gelukkig, na een forse wandeling lukte het ons de nieuwkomer te spotten. Die had inmiddels samen met de Bornholmse stier en een jonger exemplaar een ‘mannenclubje’ gevormd, dat gedrieën rondtrok. Iets dat in bizonkringen niet ongebruikelijk schijnt te zijn. In de herfst, als de koeien tochtig worden en de stieren in bronst komen, zoeken de heren (na een robbertje vechten) dan de dames weer op.

Een nieuw bizonkalf, maar wat loopt er naast hem? Klik op de foto voor een vergroting.

Nadat ik zou de nieuwkomer uit Polen had gezien, was ik er natuurlijk op gespitst om ook het nieuwe kalfje te zien te krijgen. Op tweede Pinksterdag lukte het me om daar een korte glimp van op te vangen. Helaas een heel korte glimp, want het verdween meteen met moeder tussen de opschietende berkenboompjes. Maar lijkt het niet of er twee kalfjes op die foto staan?

Twee bizonkalfjes, allebei overduidelijk van dit voorjaar. Het oudere kalfje rechts is aan de grootte van de hoorns te zien duidelijk nog van dit voorjaar.

Een paar dagen later kreeg ik opnieuw de gelegenheid om het nieuwe kalfje te fotograferen en bleven de bizons gelukkig langer in het zicht. En inderdaad, die foto’s lieten overduidelijk zien dat er twee kalfjes zijn, het ene weliswaar iets ouder dan het andere, maar beide van dit voorjaar. Naturstyrelsen was blij verrast en ik had weer een primeur!

Het bericht van het nieuwe bizonkalfje op de website van TV2 Bornholm